Choroby pęcherzyka zółciowego

CHOROBY PĘCHERZYKA ZÓŁCIOWEGO

Pęcherzyk żółciowy leży pod wątrobą. Kształtem przypomina gruszkowaty woreczek. Pęcherzyk żółciowy ma do 10 centymetrów długości. Składa się z szyjki, trzonu i dna. Szyjka przedłużona jest przewodem pęcherzykowym, który z kolei łączy się z przewodem wątrobowym, a następnie uchodzi do dwunastnicy. Ściana pęcherzyka żółciowego zbudowana jest z trzech warstw: błony śluzowej, błony mięśniowej i błony surowiczej.

Główną funkcją pęcherzyka żółciowego jest magazynowanie i zagęszczanie żółci. Narząd ten może pomieścić do 70 ml żółci. Gdy człowiek jest głodny, produkowana przez wątrobę żółć magazynowana jest w pęcherzyku żółciowym. Natomiast podczas posiłku żółć uwalniana jest do dwunastnicy. Żółć emulguje tłuszcze, co oznacza, że pomaga je trawić i wchłaniać. Dzięki temu wchłaniane są też witaminy rozpuszczalne w tłuszczach

Do najczęstszych chorób pęcherzyka żółciowego należą:

– kamica pęcherzyka żółciowego

– ostre i przewlekłe zapalenie pęcherzyka

– rak pęcherza żółciowego.

KAMICA PĘCHERZYKA ŻÓŁCIOWEGO

Na tę przypadłość kobiety chorują trzy razy częściej niż mężczyźni. Bardzo często kamienie żółciowe stwierdza się u osoby, która spełnia kryteria tzw. 4xF, czyli kobieta, czterdziestoletnia, otyła, która kilkakrotnie rodziła (w języku angielskim brzmi to: female, forty, fat, fertile). Nie jest to jednak schemat dotyczący wszystkich chorych na kamicę żółciową.

Nie zawsze konieczne jest operowanie pęcherzyka. Operację przeprowadza się tylko wtedy, gdy kamienie są powodem przykrych dolegliwości – np. bardzo bolesnej kolki żółciowej – i wtedy, gdy nie można się ich pozbyć stosując farmakoterapię. Kamienie cholesterolowe często udaje się rozpuścić odpowiednimi lekami. Jeżeli konieczna jest operacja to chirurg musi usunąć cały pęcherzyk. Pozostawia jednak przewód żółciowy, żeby żółć miała którędy płynąć z wątroby do dwunastnicy.

WSKAZANIA
  • przewlekłe zapalenie pęcherzyka zółciowego
  • objawowa kamica żółciowa
  • podejrzenie nowotworu pęcherzyka żółciowego
EFEKT
  • ustąpienie dolegliwości bólowych
  • ustąpienie ewentualnej żółtaczki
  • wycięcie ewentualnego ogniska nowotworu złośliwego
PRZYGOTOWANIA DO ZABIEGU
  • Staranne wyrównanie ewentualnych chorób ogólnoustrojowych, co zwykle wymaga współpracy internisty (lekarza rodzinnego) z chirurgiem i anestezjologiem
  • Podstawowe badania dodatkowe wykonywane zwykle przed operacją (zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej, EKG, badania laboratoryjne, oznaczenie grupy krwi)
  • Zakaz jedzenia i picia przez 6 godzin przed zabiegiem
  • Bezpośrednio przed zabiegiem kąpiel i delikatne golenie nadmiaru owłosienia na brzuchu
  • Pacjent zabiera ze sobą tylko niezbędne rzeczy, takie, jak: dokumentacja medyczna, wyniki badań, leki stosowane przewlekle, przybory toaletowe, ręcznik, skarpetki, piżamę, szlafrok, pantofle oraz ubranie na zmianę. Prosimy nie zabierać ze sobą biżuterii, zegarków i innych wartościowych przedmiotów.
PRZEBIEG

Zabieg wykonywany jest w jednym z prywatnych szpitali na terenie Łodzi, w znieczuleniu ogólnym. Operację rozpoczyna wprowadzenie do jamy brzusznej specjalnej kaniuli. Laparoskop to instrument chirurgiczny z miniaturową kamerą na końcu. Wprowadzany jest do jamy brzusznej i pozwala oglądać narządy jamy brzusznej na ekranie monitora. Przez dodatkowe kaniule do jamy brzusznej wprowadza się narzędzia chirurgiczne, które służą do preparowania i usunięcia pęcherzyka żółciowego. Po usunięciu pęcherzyka małe cięcia operacyjne zamykane są 1-2 szwami. Zazwyczaj w lożę usuniętego pęcherzyka żółciowego wprowadzany jest wąski dren. Usunięty pęcherzyk przesyłany jest do badania histopatologicznego.

MOŻLIWE POWIKŁANIA
  • Krwawienie do wnętrza jamy otrzewnej wymagające zwykle powtórnego zabiegu operacyjnego celem jego zatrzymania
  • Wyciek żółci do jamy otrzewnej w wyniku nieprawidłowego zabezpieczenia (podwiązania) przewodu pęcherzykowego lub obecności dodatkowych, niewidocznych w czasie zabiegu przewodów pęcherzykowych
  • Uszkodzenie w trakcie operacji przewodu żółciowego wspólnego prowadzące do wystąpienia żółtaczki, a nawet do ciężkiego uszkodzenia wątroby (powikłanie rzadkie)
  • Zakażenie lub opóźnione gojenie rany pooperacyjnej
  • Przepuklina w bliźnie pooperacyjnej
ZALECENIA PO ZABIEGU

Po zabiegu może wystąpić ból. Mogą również występować nudności i wymioty. Gdy pacjent toleruje dietę płynną, może opuścić szpital tego samego dnia lub następnego dnia po zabiegu operacyjnym. Wstanie z łóżka i chodzenie jest zalecane tak wcześnie, jak to możliwe. Pacjent może usunąć opatrunki i kąpać się pod prysznicem 1 dzień po zabiegu operacyjnym. Zwykle powrót do normalnej aktywności życiowej następuje w przeciągu 1 tygodnia. Większość pacjentów po zabiegu cholecystektomii laparoskopowej może powrócić do pracy w po upływie 7 dni, zależy to oczywiście od charakteru wykonywanej pracy. Ciężka praca fizyczna wymaga dłuższego okresu rekonwalescencji. Pacjenci po zabiegu tradycyjnym wracają do pracy ok. 4-6 tygodni po zabiegu.

PRZECIWWSKAZANIA
  • ciąża
  • rozsiany proces nowotworowy
  • Zaburzenia krzepnięcia krwi

KLIENCI O NAS