Korekta powiek / blefaroplastyka

KOREKTA POWIEK / BLEFAROPLASTYKA

Plastyka powiek wraz z operacjami uniesienia twarzy (face lift) i uniesienia czoła i brwi należy do najczęstszych zabiegów tzw. „zabiegów odmładzających”. Wygląd jest istotny zarówno w życiu prywatnym, jak i zawodowym. Zabieg ten jest przeprowadzany także z przyczyn funkcjonalnych mających na celu polepszenie funkcji powiek i poprawę pola widzenia.

WSKAZANIA
  • Ptoza (opadanie powieki górnej, która sięga aż po brzeg rogówki. Ptoza może być wadą wrodzoną. W większości przypadków przyczyną tej choroby jest niedorozwinięcie mięśnia dźwigacza powieki górnej lub uszkodzenie unerwienia (ang.innervation) tego mięśnia.
  • Przepukliny tłuszczowe
  • Nadmiar skóry (dermatochalasis)
  • Silne rozbudowana części mięśnia okrężnego oka
EFEKT

Dzięki tej operacji, poprawi się przede wszystkim zmiany odpowiedzialne za stary i zmęczony wygląd twarzy.

PRZEBIEG

Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. Operacja polega na wycięciu nadmiaru skóry i niekiedy także pewnej części tłuszczu okołogałkowego tworzącego rodzaj „przepukliny”.

ZALECENIA PO ZABIEGU

Przed powrotem do domu, będziesz dokładnie poinformowany na temat opieki pooperacyjnej i ewentualnie otrzymasz leki przeciw bólowe. Zaleca się spać z uniesioną głową. Minimalnie przez tydzień ograniczyć aktywność fizyczną, która wywołuje podnoszenie ciśnienia krwi, co jest po operacji niepożądane. W pierwszych dniach po operacji powieki będą mniej lub bardziej nabrzmiałe i mogą się także pojawić drobne siniaki, głównie w okolicach dolnych powiek. Istnieje wiele preparatów, które łagodzą występujące siniaki i opuchlizny w ten sposób przyspieszając rekonwalescencję. Poleca się lek Wobenzyn, który zmniejsza opuchlizny. Najlepiej jest zacząć go używać na drugi lub trzeci dzień po operacji, i to 3razy dziennie. Chodzi tu wszak o leczenie wspomagające, bez którego stan i tak sam się polepszy. Podobne funkcje spełnia także maść Auriderm, którą się smaruje powieki 2 razy dziennie, po operacji, a najlepiej jest zacząć ją stosować 10 dni przed planowanym zabiegiem. Istnieje bardzo dużo preparatów o podobnym działaniu, dlatego dobrze jest konsultować ich stosowanie z lekarzem. Po operacji oczy mogą być wrażliwe na światło i bardziej łzawić. Dlatego poleca się w okresie pooperacyjnym noszenie okularów słonecznych. Większość ludzi już po kilku dniach jest w stanie czytać i wykonywać codzienne czynności.

Najpóźniej dziesięć dni po operacji, w zależności od sposobu zaszycia skóry, szwy zostaną usunięte. Najbardziej wyraźna opuchlizna zniknie po stosowaniu specjalnych okładów, już w ciągu pierwszych dni pooperacyjnych. Większość klientów po 7-10 dniach wraca znów do pracy.

ZDARZENIA NIEPOŻĄDANE

Jeżeli zdecydujesz się na zabieg powiek oczu, musisz wiedzieć wszystko o ewentualnych komplikacjach, które mogą nastąpić podczas tej operacji. Jedną z nich jest odruch oczno-sercowy, spowodowanym ciśnieniem działającym na gałkę oczną. Przejawia się jako spadek ciśnienia krwi i pulsu. Stan ten może być bardzo poważny, ale w większości przypadków chodzi tylko o mały spadek ciśnienia. Niekiedy spotykamy się z rozstępowaniem się ran, powstałych po usunięciu szwów.

Do najważniejszych komplikacji należy tzw. ektropium.  Oznacza to stan, w którym dochodzi do odwrócenia powieki lub gdy spojówka odstaje od oka . Pacjent permanentnie łzawi a skóra w okolicy oka ciągle jest wilgotna i podrażniona. Człowiek ma uczucie jakby coś wpadło mu do oka. Potem oko jest przeczulone i podatne na zakażenia. Ektropium pojawia się już wcześnie po operacji, w wyniku powstałego obrzęku, wtedy to ektropium jest tymczasowe a wchłanianie tego obrzęku powoduje, że stan ten się polepsza. Trwałą wadę ektropium, wywołuje odbiór zbyt dużej części skóry lub komplikacje związane z głębokimi bliznami w okolicy mięśnia i więzadła.Terapia: Nie jest ona łatwa. Jeżeli ektropia jest wywołana nadmiernym usunięciem skóry , mięśnia lub tłuszczu, a zostanie to zauważone jeszcze w czasie operacji, poleca się natychmiast wykonać transplantację usuniętej skóry. Jeżeli po operacji wymaga tego stan pacjenta, zostaje mu na miejsce odebranej skóry, przeszczepiona skóra z małżowiny usznej. W ramach konserwatywnej terapii poleca się masaż ciśnieniowy i zawieszanie powieki. Niekiedy jest i przeprowadzana chirurgiczna metoda kantopexii (umocnienie zewnętrznej powieki).

Następną z możliwych i ważnych komplikacji jest zespół suchego oka. Terapia: Leczy się konserwatywną metodą, za pomocą podawania sztucznych łez w kropelkach.

Często także występuje Lagophthalmus. Objawia się jako niedomykalność szpary powiekowej, zauważyć to można głównie podczas snu.  Terapia: Leczenie jest konserwatywne,ponieważ w większości przypadków dochodzi do wyleczenia bez ingerencji lekarza. Chodzi o to aby oko za bardzo nie wyschło. Dlatego używa się sztucznych łez w kropelkach a na noc stosuje się maść. Nieraz dobrze jest zakleć powieki wilgotnym plastrem. Leczenie chirurgiczne jest wyjątkiem w tym przypadku.

Obrzęki i hematomy(krwiaki) powodują pooperacyjną ptozę, która wraz ze zmniejszeniem opuchlizn ustąpi w ciągu kilku dni. Niekiedy podczas operacji może dojść do zranienia mięśnia dźwigacza powieki lub jego unerwienia,a to powoduje już ptozę trwałą. Terapia: Skuteczną terapią jest chirurgiczny zabieg jak przy zawieszeniu powieki górnej na m. czołowym, o którym jest mowa przy opisie terapii ptozy wrodzonej.

Bardzo rzdko spotykanym rodzajem komplikacji, są wyraźne blizny, przez które dochodzi do pomnożenia więzadła. Jeżeli już taką bliznę masz na ciele, skonsultuj to z lekarzem już podczaj pierwszej wizyty.

Na bieżąco spotykamy się z hiperpigmentacji ( wyraźniejsze przebarwienia) operowanych części ciała. Terapia: Jeżeli jest hiperpigmentacja bardzo wyraźna, możliwe jest korygowanie jej za pomocą lasera, ale nie wcześniej jak pół roku po operacji.

Do bardzo częstych komplikacji, które nie są zbyt poważne, należą prosaki (łac. milia) Chodzi o drobne grudki, barwy białej, zlokalizowany w bliznach. Powstają poprzez nadmierne rogowacenie i zamykanie drobnych gruczołów łojowych skóry.Terapia: Leczenie jest łatwe. Za pomocą małej igły prosak jest przekłuwany  a jego zawartość  zostaje wyciśnięta. Jeżeli tworzenie się prosaków powtarza się, konieczne jest ich wycięcie.

Asymetria szpar powiekowych, nie musi wiązać się z operacją. Jeżeli pacjent przed operacją nie miał asymetrii, chodzi najprawdopodobniej o niesymetryczne odebranie tłuszczowych elementów. Terapia: Stan ten leczy się reoperacją .

Często stan po operacji komplikują infekcje, które zazwyczaj mają bardzo lekki przebieg.

Bardzo rzadko występuje ślepota pooperacyjna. Ta jest spowodowana krwawieniem za gałką oczną. Wylew krwi przyczynia się do obumarcia siatkówki oka. Oznaki takiego krwawienia są niewidoczne, chodzi o ciśnienie w oku, ból, a na dotyk twardą gałkę oczną. Terapia: Jest bardzo trudna. Głównym celem jest zatrzymanie krwawienia i rewizja oczodołu i równocześnie odessanie wylewu krwi. Utratę krwi uzupełnia się za pomocą infuzji i podawania kortykoidów.

PRZECIWWSKAZANIA

Przed operacją nie jest wskazane zażywanie takich leków jak Acylpiryna , Aspiryna , Alnagon, czy Mironal, które mogą spowodować niepożądane krwawienie podczas operacji i po niej. Warunkiem niezbędnym do przeprowadzenia operacji jest dobry ogólny stan zdrowia pacjenta.

KLIENCI O NAS