Utrata objętości twarzy może sprawiać, że twarz wygląda na bardziej zmęczoną, zapadniętą lub rozmytą. Dotyczy to najczęściej policzków, skroni, okolicy pod oczami oraz owalu twarzy.
Jeśli pacjent odczuwa dyskomfort z tego powodu, to wybór dobrego dla niego rozwiązania zależy od tego, czy dominuje rzeczywisty ubytek objętości, wiotkość skóry, opadanie tkanek czy bardziej zaawansowane opadanie połączone z nadmiarem skóry. Dlatego w planowaniu terapii wykorzystuje się różne strategie, m.in. biostymulatory tkankowe, kwas hialuronowy, nici liftingujące, a w bardziej wymagających przypadkach – także lifting chirurgiczny.
Utrata objętości twarzy: na czym polega i skąd się bierze?
Utrata objętości twarzy polega na stopniowym zmniejszaniu się naturalnej podpory tkanek. Z wiekiem zmiany obejmują nie tylko powierzchnię skóry, ale też głębsze warstwy skóry i tkanek, tkankę tłuszczową, więzadła podporowe oraz struktury kostne. Przez to twarz może tracić pełność, jędrność skóry i wyraźny kontur twarzy.
Utrata objętości zwykle nie dotyczy całej twarzy równomiernie. Najczęściej widoczna jest w konkretnych okolicach: skroniach, policzkach, okolicy jarzmowej, dolinie łez, bruzdach nosowo-wargowych i przy linii żuchwy. Policzki mogą stawać się mniej pełne, skronie bardziej zapadnięte, pod oczami może pojawiać się cień lub zagłębienie, a owal twarzy zaczyna wyglądać ciężej i mniej wyraźnie.
Na ten proces wpływają m.in. naturalne starzenie, spadek poziomu kolagenu, elastyny i kwasu hialuronowego, utrata tkanki tłuszczowej, predyspozycje genetyczne, styl życia, ekspozycja na słońce oraz szybka utrata masy ciała. Z wiekiem ilość kolagenu w skórze może zmniejszać się średnio o około 1% rocznie, co sprzyja utracie jędrności, elastyczności i napięcia skóry.
Zmiany te często wpływają także na dolną część twarzy. Z czasem może pojawić się rozmycie konturu, opadający owal twarzy i tzw. chomiki. Dlatego przed wyborem zabiegu warto ocenić, czy głównym problemem jest ubytek objętości, wiotkość skóry, osłabione napięcie skóry czy opadanie tkanek.
Jak dobrać metodę do utraty objętości twarzy?
Dobór metody najlepiej rozpocząć od określenia, co najbardziej zmieniło wygląd twarzy.
- Przy pogorszeniu jakości skóry staje się ona cieńsza, mniej napięta i mniej sprężysta.
- Przy utracie objętości pojawiają się zapadnięte policzki, skronie lub cień pod oczami.
- Przy opadaniu tkanek twarz traci owal, a przy linii żuchwy mogą pojawiać się tzw. „chomiki”.
- Przy bardziej zaawansowanych zmianach problemem staje się także nadmiar skóry, którego nie da się skorygować samym wypełnieniem.
Dlatego nie każda twarz wymaga wypełnienia. Czasem lepszym rozwiązaniem będzie poprawa jakości skóry, czasem odbudowa objętości, a czasem uniesienie tkanek lub konsultacja chirurgiczna. Celem nie powinno być dodanie jak największej ilości preparatu, ale przywrócenie właściwego podparcia, proporcji i harmonii twarzy.
Biostymulatory tkankowe
Biostymulatory tkankowe, określane też jako stymulatory tkankowe, stosuje się wtedy, gdy głównym problemem jest pogorszenie jakości skóry, czyli: utrata jędrności skóry, napięcia, elastyczności i gęstości. Ich zadaniem nie jest klasyczne wypełnienie twarzy, ale pobudzenie skóry do przebudowy i stopniowej poprawy jej kondycji.
To dobre rozwiązanie dla osób, u których twarz zaczyna wyglądać na bardziej zmęczoną, a skóra staje się cieńsza, mniej sprężysta lub mniej napięta, ale nie występują jeszcze duże braki objętościowe. W zależności od zastosowanego preparatu biostymulatory mogą wspierać procesy regeneracyjne skóry, pobudzać naturalne procesy związane z tworzeniem i przebudową kolagenu oraz poprawiać napięcie skóry.
Trzeba jednak pamiętać, że biostymulatory nie zastępują odbudowy objętości w przypadku wyraźnie zapadniętych policzków lub skroni. Sprawdzają się przede wszystkim tam, gdzie celem jest poprawa jakości, napięcia i jędrności skóry.
Kwas hialuronowy
Zabiegi z użyciem kwasu hialuronowego są wykorzystywane przede wszystkim wtedy, gdy trzeba uzupełnić realny ubytek objętości. Preparaty na bazie kwasu hialuronowego mogą być stosowane m.in. w okolicy policzków, skroni, doliny łez, bruzd nosowo-wargowych lub linii żuchwy — zależnie od budowy twarzy i wskazań medycznych.
Procedura z zastosowaniem kwasu hialuronowego polega na precyzyjnym podaniu preparatu w miejsca, które utraciły naturalne podparcie. Dzięki temu można przywrócić twarzy bardziej wypoczęty wygląd, poprawić proporcje i delikatnie odtworzyć kontur. Kwas hialuronowy sprawdza się szczególnie wtedy, gdy trzeba odtworzyć podporę policzka, okolicy jarzmowej, skroni lub wybranych odcinków linii żuchwy.
Efekty po preparatach z kwasem hialuronowym są zwykle widoczne szybko. Według American Academy of Dermatology efekty żelu kwasu hialuronowego mogą utrzymywać się orientacyjnie od 4 do 12 miesięcy. Dokładny czas zależy jednak od rodzaju preparatu, miejsca podania, metabolizmu pacjenta i stylu życia.
Zabieg wymaga dobrej znajomości anatomii twarzy i odpowiedniej kwalifikacji. Preparat powinien być podawany precyzyjnie i w bezpiecznych obszarach. Nie należy też traktować kwasu hialuronowego jako sposobu na każdy rodzaj opadającego owalu. Przy dużym nadmiarze skóry lub zaawansowanym opadaniu tkanek samo wypełnienie może sprawić, że twarz będzie wyglądała ciężej lub mniej naturalnie.
Nici liftingujące
Nici liftingujące są metodą przeznaczoną głównie do uniesienia i podtrzymania tkanek. Nie działają tak jak klasyczny wypełniacz, dlatego nie są pierwszym wyborem wtedy, gdy twarz wymaga przede wszystkim odbudowy objętości. Ich rola polega raczej na poprawie napięcia, podparcia i ułożenia tkanek.
Nici mogą być rozważane u osób, które chcą poprawić opadający owal twarzy, mają opadanie policzków, mniej wyraźny kontur twarzy lub początkowe chomiki. Sprawdzają się najlepiej przy łagodnym lub umiarkowanym opadaniu tkanek, gdy skóra ma jeszcze odpowiednią jakość i nie występuje duży nadmiar skóry.
Nici nie powinny być traktowane jako metoda na zaawansowane zmiany ani jako zamiennik zabiegów odbudowujących objętość. Zastosowanie tego rozwiązania może wiązać się z przejściowym obrzękiem, nierównościami skóry, zaciągnięciami, asymetrią lub wyczuwalnością nici, dlatego wymagają odpowiedniej kwalifikacji pacjenta.
Lifting chirurgiczny
Lifting chirurgiczny to rozwiązanie bardziej inwazyjne rekomendowane tylko wówczas, gdy problemem nie jest już tylko utrata objętości, ale także wyraźne opadanie tkanek, nadmiar skóry, głębsze fałdy lub utrata konturu twarzy i szyi. Jest to zabieg chirurgiczny, dlatego należy go odróżnić od procedur medycyny estetycznej, takich jak biostymulatory tkankowe, kwas hialuronowy czy nici.
Lifting chirurgiczny nie polega wyłącznie na poprawie wyglądu skóry, ale na korekcie położenia tkanek i usunięciu ich nadmiaru. Może być rozważany wtedy, gdy metody mniej inwazyjne nie są w stanie dać wystarczającego efektu, szczególnie przy daleko posuniętym opadaniu tkanek, głębokich fałdach i wyraźnym nadmiarze skóry w dolnej części twarzy. Lifting może dać bardziej zaawansowaną korektę niż metody małoinwazyjne, ale nie zatrzymuje naturalnego procesu starzenia.
Czy poprawa owalu twarzy wymaga łączenia zabiegów?
Tak, w wielu przypadkach najlepszy efekt daje połączenie kilku metod, ponieważ utrata objętości rzadko ma jedno podłoże i jeden efekt. Często jednocześnie występuje wiotkość skóry, osłabione napięcie skóry, opadanie tkanek i utrata wyraźnego owalu twarzy.
Plan zabiegowy może więc obejmować np. biostymulatory poprawiające jakość skóry, zabiegi z użyciem kwasu hialuronowego uzupełniające konkretne braki objętościowe oraz nici liftingujące wspierające uniesienie tkanek. Przy bardziej zaawansowanych zmianach zabiegi medycyny estetycznej mogą też pełnić rolę uzupełnienia leczenia chirurgicznego.
Najważniejsze jest jednak zachowanie właściwej kolejności i umiaru. Łączenie metod powinno wynikać z oceny twarzy przez wykwalifikowanego lekarza, a nie z potrzeby wykonania jak największej liczby zabiegów. Dzięki temu poprawa owalu twarzy będzie bardziej naturalna i harmonijna.
Kiedy warto zgłosić się na konsultację?
Na konsultację warto zgłosić się wtedy, gdy twarz zaczyna wyglądać na bardziej zmęczoną, zapadniętą lub mniej wyraźnie zarysowaną, ale nie jest jasne, co dokładnie jest główną przyczyną tej zmiany. Podobny wygląd mogą dawać różne problemy: utrata objętości, wiotkość skóry, opadanie tkanek albo ich połączenie.
Podczas konsultacji specjalista ocenia proporcje twarzy, jakość skóry, stopień utraty objętości, napięcie skóry i ewentualne opadanie tkanek. Dzięki temu można dobrać metodę, która rzeczywiście odpowiada na problem — zamiast automatycznie wypełniać miejsca, które nie zawsze tego wymagają. Konsultacja jest szczególnie ważna, jeśli pacjent zauważa opadający owal twarzy, zmianę konturu dolnej części twarzy lub chce dobrać zabiegi na owal twarzy bez ryzyka przerysowanego efektu.
Najczęściej zadawane pytania
Jaki zabieg jest najlepszy na utratę objętości twarzy?
Nie ma jednego najlepszego zabiegu dla każdego pacjenta. Jeśli problemem jest głównie wiotkość i pogorszenie jakości skóry, lepszym wyborem mogą być biostymulatory tkankowe. Przy rzeczywistych brakach objętościowych częściej stosuje się preparaty kwasu hialuronowego. Gdy dominuje opadanie tkanek i mniej wyraźny owal twarzy, można rozważyć nici liftingujące, a przy bardziej widocznych i doskwierających pacjentowi zmianach – lifting chirurgiczny.
Czy kwas hialuronowy daje naturalny efekt?
Tak, ale pod warunkiem, że jest stosowany z umiarem i odpowiednio dobrany do anatomii twarzy. Preparaty kwasu hialuronowego mogą subtelnie uzupełnić utraconą objętość, poprawić proporcje i odświeżyć wygląd twarzy. Zbyt duża ilość preparatu lub nieprawidłowe podanie może prowadzić do efektu ciężkości albo przerysowania rysów.
Czy biostymulatory tkankowe wypełniają twarz?
Biostymulatory tkankowe nie działają jak klasyczne wypełniacze. Ich głównym celem jest poprawa jakości skóry, jej napięcia, jędrności skóry i gęstości. Niektóre preparaty stymulują produkcję kolagenu i wspierają jego przebudowę, dlatego działają stopniowo. Mogą pośrednio poprawić wygląd twarzy, ale nie zastąpią kwasu hialuronowego wtedy, gdy u pacjenta występują wyraźne braki objętościowe.
Czy nici liftingujące są alternatywą dla liftingu chirurgicznego?
Nici liftingujące mogą być rozważane przy łagodnych lub umiarkowanych zmianach jako mniej inwazyjna metoda poprawy napięcia i podtrzymania tkanek. Nie usuwają jednak dużego nadmiaru skóry i nie dają takiego zakresu korekty jak lifting chirurgiczny. Przy zaawansowanym opadaniu tkanek, szczególnie w dolnej części twarzy, konsultacja chirurgiczna może być bardziej odpowiednim kierunkiem.
Jak długo utrzymują się efekty zabiegów?
Czas, w którym będziesz odczuwać dobroczynne efekty zabiegów, zależy od wybranej metody, rodzaju preparatu, okolicy zabiegowej, wieku, jakości skóry i indywidualnego metabolizmu pacjenta. Orientacyjnie mówi się, że to okres od 4 do 12 miesięcy. Niektóre preparaty stymulujące działają dłużej, ale ich efekt narasta stopniowo. Nici liftingujące dają trwalszy efekt uniesienia tkanek, a lifting chirurgiczny umożliwia zdecydowanie bardziej długotrwałą korektę opadania i nadmiaru skóry, jednak żadna z tych metod nie zatrzymuje naturalnego procesu starzenia.
